gider...
Söylenmesi ertelenmiş kelimeler, sessizce cümleye yol alır. Sinsice büyüyen bir ur gibi, yorar huzuru, işgal eder. Fırtınalar estirir, aklı yere serer. Suçlu gibi direnir, gizlice öze işler. Dokundukça kızgınlaşır, yakınlaştıkça kaçar. Debelenir karanlıkta, yolsuz kalır, düşer. Ağlar, yalvarır; teslimiyetle azgınlaşır. Yırtar, sarsar; seviştikçe azalır. Yiter, düze iner, dorukları ova eder. Susar, susturur… Üzer, küstürür… Diner, dirilirken ezer… Her başlangıçta, biraz daha biter… Sabahlardan bezer… Hüzün giyinir günler…Söner dün, geceler…Gelir… Gider…
Nur Figen Feslioğlu
Konu: az...
Az' la ulaştığımız varsın düz ova olsun dost. Söz, kısık söylensin varsın. Dağlara ulaşmaz mı hayallerimiz? Varsın ulaşılmaz da olsun, bizim olsun.
Bağlantı »
Konu: Gider-ler...
Bazen sessizliğiyle bulur yolu kelimeler. Söylenmişlere bakar dün. Başı hafif eğiktir hep rüzgarın. Eşliği düşer önümüze adlanılmışlığın. Bir sensindir öylece kalan yolun çıkmazında. Geçeni, gideni anarsın. Anlarsın gökyüzünü az daha. Ağlarsın HEP içine...
Bir ben yalnızlığı bulamam uykusuzlukta…bir ben yoramam şimdi hayra, ardını hiç bilmediğim, ansız tüm yitmeleri ….
"Yine şaşırtmadı beni şu hayat dost…azını bulduk gide gele…azığımızla kaldık yine…"
Bağlantı »